Czucie i wiara silniej mówi do mnie
Niż mędrca szkiełko i oko.
Adam Mickiewicz
10 września o godzinie 10:00 w Szkole Podstawowej im. Józefa Świątoniowskiego w Brzyskiej Woli odbyło się Narodowe Czytanie II części „Dziadów”. Spotkanie stało się okazją do wspólnego przeżycia literackiej podróży, zanurzenia się w świecie Mickiewicza i docenienia roli słowa w kształtowaniu naszej tożsamości. Nie była to tylko lektura, ale prawdziwa podróż duchowa, która zgromadziła przedstawicieli szkół z Dąbrowicy, Kuryłówki, Brzyskiej Woli oraz Gminnego Ośrodka Kultury z Kuryłówki.
Magia dekoracji i muzyki
Przestrzeń szkolnej auli zmieniła się w miejsce magiczne, dzięki starannie przygotowanej dekoracji. Wnętrze ozdobiono subtelnymi motywami ludowych wzorówi symbolami, które przeniosły w świat Mickiewicza – świat pełen tajemniczych duchów, magii i głębokich uczuć. Na scenie pojawiły się drobne rekwizyty, które wprowadzały widzów w klimat dawnych czasów i okoliczności, w jakich rozgrywała się akcja „Dziadów”. Dobrana muzyka instrumentalna, która towarzyszyła czytanemu tekstowi, nadawała mu głębi i nastroju, pozwalając słuchaczom zanurzyć się w atmosferze utworu. Nie zabrakło także energetycznej piosenki w wykonaniu zespołu „Z przytupem”, który na wzór chóru z teatru greckiego wprowadził słuchaczy w akcję dramatu i podsumował ponadczasowe dzieło.
Duchy i postaci – ożywione opowieściami lektorów
Podczas czytania na scenie ukazywały się duchy – symboliczne postaci: upiora, dzieci, złego pana, pasterki oraz mieszkańców wioski, przedstawionych jako ptaki. Zjawy eterycznym ruchem i subtelnymi gestami, wprowadzały uczestników w świat snów i wizji, podkreślając mistyczny wymiar utworu. Ich pojawienie się nie było przypadkowe – to wyraz głębokiego zanurzenia się w imaginację Mickiewicza, gdzie duchy przeszłości przypominają o moralnych pouczeniach i wartościach. Ten element był nie tylko efektownym urozmaiceniem czytania, ale także symbolicznym przypomnieniem o zmarłych, którzy wciąż żyją w naszej pamięci.
Interpretacja przez dorosłych i dzieci
Największą siłę tego wydarzenia stanowiła interpretacja tekstu przez lektorów – zarówno dorosłych, jak i dzieci. Ich głosy, pełne emocji i zaangażowania, przenosiły słuchaczy w świat romantycznych wizji i moralnych nauk. Dorośli odczytywali tekst
z powagą i szacunkiem, ukazując głębię ukrytą w słowach dramatu, podczas gdy dzieci
z entuzjazmem i naturalnym zaangażowaniem oddawały ducha młodości, niewinności
i nadziei.
Pouczające przesłanie „Dziadów”
II część „Dziadów” zawiera istotne pouczenia, które nadal są aktualne. Pisarz poprzez dusze
z zaświatów przypomina nam, najważniejsze prawdy moralne:
- Prawo sprawiedliwości dziejowej
Kto nie doznał goryczy ni razu,
Ten nie dozna słodyczy w niebie. – Zaznanie trudów i trosk jest warunkiem osiągnięcia szczęścia po śmierci.
- Prawo współczucia i człowieczeństwa
Bo kto nie był ni razu człowiekiem,
Temu człowiek nic nie pomoże. – Aby zasłużyć na zbawienie, trzeba znać zarówno dobro, jak i cierpienie oraz żyć w relacji z innymi ludźmi.
- Zasada solidarności z ludzkością
Kto nie dotknął ziemi ni razu,
Ten nigdy nie może być w niebie. – Nie można przejść obok życia całkowicie obojętnie, chroniąc się przed każdym bólem.
Zjawy przypominają o konieczności odkupienia win i o tym, że los człowieka jest ściśle związany z jego uczynkami. Ich słowa brzmią jak nauki, które mają głęboki wydźwięk moralny, zachęcając widzów do refleksji nad własnym życiem i postępowaniem. To właśnie te pouczenia podkreślają uniwersalność „Dziadów”, przypominając, że pamięć o przeszłości jest kluczem do zrozumienia teraźniejszości i kształtowania przyszłości.
Podsumowanie wydarzenia
Gminne Narodowe Czytanie „Dziadów” w Brzyskiej Woli było nie tylko okazją do przypomnienia klasyki literatury, ale także do refleksji nad wartością ludowości i duchowości. Organizatorzy zadbali o każdy szczegół – od pamiątkowej pieczątki na przyniesionym egzemplarzu dramatu, przez drobne upominki w postaci zakładek do książek, aż po zaangażowanie młodych i starszych uczestników. Efekt? Wspólne czytanie, które na długo pozostanie w pamięci widzów i słuchaczy, przypominając, że kultura i literatura są lustrem naszego życia.
Edyta Kusa